Shembulli i Nike tregon se kompanitë e mëdha mund të bëjnë përparim të dukshëm në qëndrueshmëri, si përdorimi i energjisë së rinovueshme dhe përmirësimet në barazinë gjinore, por ato mbeten të ekspozuara ndaj rreziqeve mjedisore dhe sociale. Sfida kryesore është zinxhiri global i furnizimit, i cili është shumë kompleks për t’u kontrolluar plotësisht. Kjo tregon se përmirësimet janë reale, por modeli i biznesit mbetet i lidhur me sisteme që është e vështirë t’i rregullosh plotësisht. Kështu, qëndrueshmëria e vërtetë nuk është vetëm të arrish objektivat ESG, por kërkon transformim të thellë të gjithë sistemit global të prodhimit.
Pyetje për diskutim:
1.A mendoni se kompanitë e mëdha mund të bëhen plotësisht të qëndrueshme pa ndryshuar radikalisht zinxhirin e tyre të furnizimit?
2.Sa janë përpjekjet për ESG reale dhe sa janë vetëm marketing?
3.Çfarë roli mund të luajnë konsumatorët dhe qeveritë në krijimin e një biznesi më të qëndrueshëm?
