This space is dedicated to discussing collaborative projects between companies and academic institutions in Albania. Share innovative ideas for joint research, seek local and international partners, and explore ways to align Albania’s academic expertise with industry needs.
1 Like
Rezultatet dhe argumentet e përdorura në debat – Grupi Kundër
Gjatë debatit, qëndrimi i grupit tonë ishte se koncepti i “migracionit mjedisor” dhe ai i “emigrantit klimatik” paraqesin probleme si në aspektin analitik, ashtu edhe në atë politik, bazuar në analizën e artikullit të François Gemenne.
Argumentet kryesore:
-
Migrimi është proces multifaktorial
Migrimi nuk shkaktohet vetëm nga faktorët mjedisorë. Ai është rezultat i ndërthurjes së faktorëve ekonomikë, socialë, politikë dhe institucionalë. Veçimi i mjedisit si shkak kryesor krijon një lidhje të thjeshtuar dhe jo të saktë shkencërisht. -
Rreziku i determinimit mjedisor
Përdorimi i termit “migracion mjedisor” krijon idenë se degradimi mjedisor çon automatikisht në migrim. Artikulli thekson se kjo qasje është e gabuar dhe reduktuese, sepse migrimi nuk është një pasojë e drejtpërdrejtë dhe e pashmangshme e ndryshimeve klimatike. -
Migrimi si strategji adaptimi
Në shumë raste, migrimi është një zgjedhje racionale për t’u përshtatur me ndryshimet mjedisore dhe jo domosdoshmërisht një krizë humanitare. Individët nuk janë vetëm viktima, por aktorë aktivë që kërkojnë mënyra për të përmirësuar kushtet e jetesës. -
Shumica e zhvendosjeve janë të brendshme
Sipas raporteve ndërkombëtare (IOM dhe IDMC), pjesa më e madhe e zhvendosjeve të lidhura me fatkeqësitë natyrore ndodhin brenda kufijve të shtetit dhe jo përmes migrimit ndërkombëtar. Kjo e vë në diskutim vlefshmërinë e krijimit të një kategorie të veçantë si “emigrant klimatik”. -
Pasojat politike të përdorimit të termit
Etiketimi i migrimit si fenomen kryesisht klimatik mund të zhvendosë përgjegjësinë nga politikat publike dhe zhvillimore drejt një narrative fataliste dhe alarmiste. Kjo mund të çojë në politika reaktive dhe jo në masa parandaluese dhe afatgjata.
Përfundimi i grupit Kundër:
Migrimi i lidhur me ndryshimet mjedisore duhet të trajtohet përmes politikave të adaptimit, zhvillimit dhe menaxhimit të migrimit, dhe jo përmes krijimit të kategorive të reja ligjore që mund të thjeshtojnë dhe deformojnë realitetin kompleks të fenomenit.
Rezultatet dhe argumentet e përdorura në debat (Grupi Kundër)
Në fjalimin e dytë konstruktiv u theksua se koncepti i “emigrantit klimatik” paraqet vështirësi serioze si në analizë ashtu edhe në interpretimin politik të fenomenit të migrimit.
Argumentet kryesore:
-
Migrimi nuk ka një shkak të vetëm
Migrimi është rezultat i ndërthurjes së faktorëve ekonomikë, socialë, politikë dhe mjedisorë. Izolimi i klimës si shkak kryesor krijon një interpretim të pasaktë të realitetit. -
Diskursi alarmist dhe ndikimi politik
Paraqitja e migrimit si krizë klimatike mund të krijojë perceptime të gabuara duke e trajtuar migrimin si kërcënim sigurie ose emergjencë humanitare. Kjo qasje largon fokusin nga politikat reale të zhvillimit dhe menaxhimit të migrimit. -
Zhvendosjet janë kryesisht të brendshme
Sipas të dhënave ndërkombëtare, shumica e zhvendosjeve të shkaktuara nga fatkeqësitë natyrore ndodhin brenda kufijve të shtetit dhe jo si migrim ndërkombëtar. Kjo tregon se koncepti i “emigrantit klimatik” nuk pasqyron plotësisht realitetin empiric.
Përfundimi:
Migrimi duhet të analizohet si një proces kompleks shoqëror dhe politik, ku ndryshimet klimatike janë vetëm një nga faktorët ndikues dhe jo shkaku i vetëm përcaktues.
Rezultatet dhe argumentet e përdorura ne debat - Grupi Pro
Gjatë debatit grupi jone theksoi se ndryshimet klimatike janë një nga sfidat më të mëdha globale të shekullit XXI dhe ndikimi i tyre shkon përtej çështjeve mjedisore. Ato prekin drejtpërdrejt ekonominë, shoqërinë dhe lëvizjen e njerëzve. Sipas Bankës Botërore, deri në vitin 2050, ndryshimet klimatike mund të detyrojnë deri në 216 milionë njerëz të migrojnë brenda vendeve të tyre, kryesisht në rajone të ndjeshme ekonomikisht dhe klimatikisht.
Së pari, ndryshimet klimatike dëmtojnë drejtpërdrejt mjetet e jetesës, veçanërisht në sektorin bujqësor. Organizata e Ushqimit dhe Bujqësisë (FAO) raporton se mbi 80% e popullsisë së varfër globale varet nga bujqësia për të ardhurat e saj. Thatësirat e shpeshta, përmbytjet dhe rritja e temperaturave reduktojnë prodhimin bujqësor dhe rrisin pasigurinë ushqimore, duke i shtyrë komunitetet rurale drejt migrimit.
Së dyti, ndryshimet klimatike rrisin cenueshmërinë sociale dhe ekonomike. Sipas Programit të Kombeve të Bashkuara për Zhvillim (UNDP), vendet me të ardhura të ulëta kanë deri në 6 herë më pak kapacitet përshtatës ndaj goditjeve klimatike krahasuar me vendet e zhvilluara. Në mungesë të infrastrukturës, sigurimeve dhe politikave mbështetëse, migrimi shndërrohet në një strategji mbijetese për familjet më të prekura.
Së treti, fatkeqësitë natyrore të lidhura me klimën shkaktojnë zhvendosje masive dhe të menjëhershme. Sipas Internal Displacement Monitoring Centre (IDMC), vetëm gjatë vitit 2022, mbi 32 milionë njerëz u zhvendosën për shkak të fatkeqësive natyrore, ku më shumë se 90% e këtyre zhvendosjeve lidhen me përmbytje, stuhi dhe ngjarje të tjera klimatike. Këto lëvizje janë shpesh të paplanifikuara dhe ushtrojnë presion të madh mbi zonat urbane pritëse.
Së fundi, ndryshimet klimatike kanë implikime afatgjata për stabilitetin dhe sigurinë. Sipas Panelit Ndërqeveritar për Ndryshimet Klimatike (IPCC), rritja e konkurrencës për burime jetike si uji dhe toka bujqësore rrit rrezikun e konflikteve lokale, veçanërisht në rajone tashmë të brishta. Këto tensione e bëjnë migrimin jo vetëm një pasojë, por edhe një faktor përforcues të paqëndrueshmërisë sociale.
Në përfundim, statistikat tregojnë qartë se ndryshimet klimatike janë një nxitës i rëndësishëm i migrimit global. Duke dëmtuar mjetet e jetesës, duke rritur cenueshmërinë sociale dhe duke shkaktuar zhvendosje masive, klima po e shndërron migrimin në një nga sfidat kryesore zhvillimore të dekadave të ardhshme. Përballja me këtë realitet kërkon politika të integruara që lidhin veprimin klimatik me zhvillimin ekonomik dhe menaxhimin e qëndrueshëm të migrimit.
Rezultatet e argumenteve të përdorura në debat (Grupi pro)
Në fjalimin konstruktiv u theksua se ndryshimet mjedisore dhe klimatike përbëjnë një faktor real, të matshëm dhe gjithnjë e më vendimtar në nxitjen e migrimit, si në mënyrë të drejtpërdrejtë ashtu edhe të tërthortë, përmes ndikimit në jetesë, ekonomi dhe siguri njerëzore.
Argumentet kryesore:
1)Ndryshimet mjedisore dëmtojnë drejtpërdrejt mjetet e jetesës
Në zonat e prekura nga thatësira, përmbytjet dhe degradimi i tokës, bujqësia dhe aktivitetet bazë ekonomike bëhen të paqëndrueshme. Kur njerëzit humbasin burimin kryesor të të ardhurave, migrimi shfaqet si strategji mbijetese dhe jo si zgjedhje e lirë.
2)Fatkeqësitë natyrore e bëjnë migrimin të pashmangshëm
Përmbytjet, zjarret, stuhitë dhe fenomene të tjera ekstreme shkatërrojnë banesat, infrastrukturën dhe shërbimet bazë. Në këto kushte, largimi nga zona e prekur nuk është vendim ekonomik, por domosdoshmëri humane.
3)Ndarja mes migrimit ekonomik dhe atij klimatik është artificiale
Kur toka nuk prodhon më për shkak të ndryshimeve klimatike, pasojat shfaqen si ekonomike. Klima dhe ekonomia janë të ndërlidhura dhe nuk mund të analizohen veçmas pa deformuar realitetin e migrimit.
4)Komunitetet e varfra dhe rurale janë më të ekspozuara
Këto komunitete varen drejtpërdrejt nga burimet natyrore dhe kanë kapacitete më të ulëta për t’u përshtatur me ndryshimet klimatike. Për ta, migrimi është shpesh e vetmja mënyrë për të siguruar mbijetesën.
5)Njohja institucionale ndërkombëtare e lidhjes klimë–migrim
Organizata si OKB dhe IOM e përfshijnë klimën në politikat e migrimit bazuar në analiza empirike dhe trende afatgjata. Kjo tregon se lidhja mes mjedisit dhe migrimit nuk është teorike, por e provuar.
6)Klima vepron si përshpejtues i migrimit
Edhe kur nuk është shkaku i vetëm, stresi mjedisor përshpejton vendimin për t’u larguar, duke e bërë migrimin më të shpeshtë dhe më intensiv në zonat e prekura.
Përfundime:
Ndryshimet mjedisore nuk shkaktojnë gjithmonë migrim të menjëhershëm, por dobësojnë gradualisht kushtet e jetesës. Kur jetesa me dinjitet bëhet e pamundur, migrimi shndërrohet në një reagim racional dhe të pashmangshëm ndaj krizës klimatike.