Në sektorin shëndetësor, reputacioni institucional përbën një kapital të padukshëm me ndikim të drejtpërdrejtë në qëndrueshmërinë organizative. Ai lidhet ngushtë me dimensionin Social dhe të Qeverisjes të kornizës ESG, ku cilësia e komunikimit, transparenca dhe mekanizmat e llogaridhënies janë elemente thelbësore.
Komunikimi jo i përshtatshëm me pacientët, mungesa e strukturave efektive për menaxhimin e ankesave, apo reagimi i vonuar ndaj incidenteve klinike mund të prodhojnë pasoja në perceptimin publik. Literatura mbi menaxhimin e riskut thekson se risku i reputacionit nuk është thjesht pasojë e dështimeve operacionale, por shpesh rezultat i mangësive në qeverisje, komunikim dhe kulturë organizative.
Nga perspektiva ESG:
• Sociale: Përvoja e pacientit, respektimi i dinjitetit dhe menaxhimi i drejtë i reagimeve ndikojnë drejtpërdrejt në besimin publik.
• Qeverisje: Politikat e formalizuara për raportimin e incidenteve, trajtimin e ankesave dhe transparencën institucionale reduktojnë gjasat dhe ndikimin e krizave te reputacionit.
• Mjedisore: Standardet e sigurisë dhe menaxhimit të mbetjeve mjekësore kontribuojnë në perceptimin e përgjegjshmërisë institucionale.
Institucionet që adoptojnë një qasje proaktive dhe të integruar të menaxhimit të riskut te reputacionit jo vetëm që mbrojnë besimin e pacientëve, por forcojnë qëndrueshmërinë afatgjatë dhe legjitimitetin institucional.
Pyetje për diskutim akademik:
• Në çfarë mase komunikimi transparent dhe i strukturuar ndikon në zbutjen e riskut te reputacionit në institucionet shëndetësore?
• A përbën zbatimi i sistemeve të formalizuara të menaxhimit të ankesave një instrument efektiv të qeverisjes për reduktimin e ekspozimit te reputacionit?